De Band | Gitaar

Op gitaar: Ronald!

Omdat hij bij Challenge zittend gitaar speelt, staat hij niet direct in de schijnwerpers, maar hij valt muzikaal toch op: onze gitarist Ronald. Hij draait zijn hand niet om voor mooie gitaarbegeleidingen en af en toe een scheurende gitaarsolo.
Wie is Ronald en wat is zijn muzikale verleden? Hieronder zijn eigen verhaal...

Geschiedenis

Eigenlijk ben ik mijn hele leven al bovenmatig geinteresseerd in muziek. Toen ik klein was begon dat met radio luisteren en liedjes opnemen op een cassettebandje. Op mijn 10e jaar vonden mijn ouders mij wijs genoeg om Algemene Muzikale Vorming te gaan volgen, zodat ik spelenderwijs met muziek en muziekschrift in aanraking kwam. Op mijn 11e jaar ben ik op de basisschool blokfluit gaan spelen.

Toen ik naar het voortgezet onderwijs ging kon dit niet meer en ben ik bij de Muziekschool gaan kijken welk instrument ik leuk vond om te bespelen. Ondanks fervente pogingen van mijn moeder om de gitaar te laten spelen koos ik voor de klarinet en heb ik ook een keyboard aangeschaft zodat ik wat kon leren spelen op de toetsen. Na 1 jaar klarinetles had ik voldoende geleerd om in een echt orkest te gaan spelen. Zo kwam ik terecht bij het Jeugdorkest van het Dordrechts Philharmonisch orkest. Op mijn 15e stroomde ik door naar het "grote orkest", waar ik in totaal zo'n 7 jaar gespeeld heb. Mijn klarinetlerares has me in de tussentijd helemaal wild gemaakt van blues en improvisatie, iets waar ik nog steeds erg veel plezier aan beleef.

Super

Inmiddels was ik als bijbaantje in een supermarkt begonnen en had daar wat jongens leren kennen die gitaar speelden. Zo kwam het dat ik op mijn 18e mijn eerste (akoestische) gitaar kocht. Met een akkoordenboek heb ik mezelf wat leren spelen, vooral meespelen met populaire hits (Golden Earring, Eagles) vond ik erg leuk. Na een tijdje kwam ik in aanraking met Stevie Ray Vaughan, een toen al overleden bluesgitarist. Hij is mijn grote voorbeeld geweest op het gebied van gitaar spelen: zijn rauwe muziek en virtuoze spel bezorgen me nog altijd kippevel.

Challenge en OneTime

Via een collega in de supermarkt kwam ik in aanraking met het Interkerkelijk Jongerenkoor Challenge. Daar zochten ze een gitarist en ik had net voldoende kennis van gitaarspel zodat ik daar kon gaan beginnen. Dat was in 1995. In 1999 ben ik gestopt bij Challenge omdat ik verhuisd ben naar Enkhuizen. In 2004 verhuisde ik terug naar Dordrecht en het duurde niet lang of ik was alweer lid van de club.

In 2005 ben ik ook met wat vrienden van Challenge en een paar andere muzikanten begonnen met de OneTimeBand. Hierin speel ik solo gitaar en doe ik de lead zang. Het was de bedoeling dat deze band een eenmalig optreden zou verzorgen tijdens de "Nacht zonder dak", een aktie om geld op te halen voor een goed doel. We kregen echter de smaak van het musiceren goed te pakken en timmeren inmiddels zo'n 4 jaar aan de weg als bruiloften- en feestenband. Volgens mij hebben we in die tijd al meer dan 20 optredens gehad en de belangrijkste bestaansrechten van de band zijn en blijven: het vervullen van de wensen van de klant en boven alles muzikaal plezier hebben.
Ons motto is nog steeds: Gaat het fout? Keihard lachen en doorspelen!

Vandaag de dag speel ik dus bij Challenge en bij de OneTimeBand. Dit is het maximum dat mijn vrije tijd toelaat, al denk ik wel eens dat ik beter professioneel muzikant had kunnen worden. Wat is muziek maken toch leuk!

Instrumenten

Tegenwoordig beheers/bezit ik de volgende instrumenten:

• Gitaar (een elektrische Samick met Marshall versterker en Vox ToneLab effectenbak)
• Een spaanse Manuel Rodriquez en een 12-snarige Epiphone
• Klarinet (een Buffet Crampon)
• Stem (heb ik altijd bij me)
• Toetsen (heb ik niet thuis)

Mijn vrouw speelt saxofoon en dwarsfluit, en mijn kinderen zijn allebei helemaal dol op muziek. Wie weet treden die in de muzikale voetsporen van papa en mama...

Terug naar De Band
Website van de Onetime band