Paul is al een aardig tijdje lid van Challenge. Je ziet hem meestal aan de zijkant van de band staan met kleinpercussie (shakers, eitjes, tamboerijn etc.).
Hoe is hij hierin verzeild geraakt? Wat heeft hij zelf hierover te vertellen?
Ik ben opgegroeid in Deventer; een hele mooie stad in Overijssel in het oosten van het land. Vanaf mijn vijfde tot mijn zevende jaar kreeg ik elke woensdagmiddag privé pianoles omdat ik toen nog niet op de muziekschool toegelaten werd. Dezelfde pianolerares heb ik gedurende de volgende 12 jaar op de muziekschool gelukkig gehouden. De lessen waren vooral klassiek georiënteerd, maar de laatste jaren heb ik ook wat les in jazz en 'lichte muziek' gekregen. Dat was erg leuk!
Toen ik veertien jaar was mocht ik eindelijk op het koor Kol-le-Aviv, begon daar als zanger maar werd al snel reserve pianist en uiteindelijk vaste pianist. Totdat we met het gezin in 1983 verhuisden naar Dordrecht en ik na mijn eerste plaatopname met dat koor helaas afscheid moest nemen. Hier in Dordrecht kon de muziekschool mij jammergenoeg niets meer bijleren, zodat ik na de verhuizing nooit meer klassiek les heb gehad.
Door toeval kwam ik bij Challenge terecht en na drie weken tenor zingen ben ik maar achter de piano gekropen en daar ben ik lange tijd niet meer achter vandaan te slaan geweest. Tot ik in 2003 besloot dat het wel goed zou zijn voor de klank van de band wanneer er een andere pianist zou komen. Op een gegeven moment gaat alles hetzelfde klinken en een frisse wind in de band zou wel goed zijn.
Gelukkig vonden we vrij snel Wouter en ben ik samen met Reijer geluidstechniek gaan doen en knoppen gaan draaien en schuiven. Leuk om ook eens aan de andere kant te staan!
In 2006 organiseerde Challenge het Praise & Worship concert. Daarvoor was een percussionist gewenst, maar die zijn niet zo dik gezaaid. Aangezien ik qua geluidstechniek toch niets te doen had in verband met professionele geluidsmensen tijdens het concert en ik op de allereerste CD (Let's GO!) al een beetje had meegerammeld, ben ik vlak voor het concert percussie gaan doen met allemaal geleend spul. Dat beviel zo goed dat ik na het concert weer terug ben gekeerd in de band en daar gelukkig mocht blijven. De stress die ik altijd had tijdens het pianospelen (dat moest altijd foutloos van mijzelf) is er niet meer en het is nu vooral plezier maken! Voorlopig houd ik het bij kleinpercussie en ben daarin nog wel even bezig met het verbeteren van mijn eigen geluid, stijl en techniek. Wel staan er nog conga's, bongo's etc. mijn verlanglijstje, maar ik kom nu al handen tekort, dus dat is voor de toekomst.
Naast het percussiewerk binnen Challenge val ik, wanneer nodig, in voor de pianist, dirigent of de geluidstechnicus.
Alle kleinpercussie past nog nét in een veel te zware tas. Alles op een rijtje:
Naast Challenge speel ik soms percussie tijdens uitvoeringen of cd-opnames van andere koren, val ik af en toe in als organist bij diverse kerken, ben ik geluidstechnicus bij de OneTime Band (de bruiloften- en partijenband waar Ronald en Johan ook in zitten), houd ik deze website bij en gaat de rest van mijn vrije tijd op aan mn werk als programmeur.
Per 1 november 2010 begin ik als vaste pianist bij het Dordtse vrouwenkoor Close4You waar ik tot nu toe als invalpianist actief ben geweest.
Terug naar De Band
Website van de Onetime band
Website van Close4You