Donderdag, 30 april 2009

Het is niemand ontgaan: Koninginnedag 2009 is een drama geworden. Vijf doden inmiddels, onvoorstelbaar...

Wat moet je met zoiets? Wat doe je als Christen met zoiets? Wat doe je als koorlid met zoiets?
Ga je zondag weer vrolijk staan zingen over een God die altijd bij je is terwijl je dít in je achterhoofd hebt?

Zoals altijd zijn rampen moeilijk voor gelovigen te behappen. Je krijgt van je omgeving de vraag: 'Waar was jouw God op dat moment?' en je staat met je mond vol tanden. Het is niet zo, dat je meteen van je geloof afvalt, maar het maakt het zeker niet makkelijker om je overtuiging te verdedigen tegenover anderen.

En toch... gaan we door met zingen en het uitbrengen van de boodschap dat Hij altijd bij ons is. Niet dat Hij ons vrijwaart van ongelukken, niet om ons voor alle onheil te behoeden, niet als een belemmerend beschermend harnas om ons heen.
We hebben de vrijheid gekregen om goed en kwaad te doen. De ene mens gaat de goede kant op, de andere de foute kant. We zijn mensen met een vrije wil om te doen wat goed of kwaad is. En, zoals vandaag, te kiezen voor een dag met vrolijke of dramatische afloop.

Maar ook al weet ik dat Hij met ons meehuilt, ik blijf verslagen achter, niet begrijpend en verward en zoek steun bij wat ik geloof. In de hoop dat wij met z'n allen een steun kunnen zijn voor anderen die twijfelen of zoekend zijn.

Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing.